درخشش ابرش موجب باران و صداى رعدش سبب گريهء آسمان . خير و عطاى او جارى و ريزش او مدام . خداوندا ! سايهء آن ابر را براى ما سموم و باد سوزان و خنكى آن را شوم و طولانى و روشنائىاش را براى ما تير شهاب و آب آن را تلخ و ناگوار و گياهش را سوخته و خاكستر شده ، قرار مده .
خداوندا ! به تو پناه مىبريم از شرك و مقدّماتش ، و ستم و آفاتش ، و از فقر و موجبات آن ، اى عطا كنندهء خيرات از محل آن و فرستندهء بركات از منابع آن ، باران كمك رسان ( يا پىدرپى و روياننده ) از جانب تو است و تو پناه و فرياد رسى . و ما خطاكاران از اهل گناهيم و تو پناه آمرزشخواهان و بخشنده و غفّارى ، از تو براى گناهانمان كه از روى نادانى انجام دادهايم آمرزش مىخواهيم و از همهء خطاها و اشتباهاتمان به سوى تو بازگشت مىكنيم .
خداوندا ! براى ما باران سنگين و بسيار بفرست و ما را با بارانى با قطرات سرشار ، بارانى گسترده و فراگير و بارانى تند و مفيد كه با قطرات پىدرپى كه به هم برخورد مىكنند سيراب ساز بارانى كه درخشش برق او و صداى رعد او توخالى نيست و وزش او طوفانى و ويرانگر
خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى ) — صفحة 113
مساهمون: مهدى عبد اللهى
ص١١٣