براى آگاهى بيشتر خوانندگان عزيز از اين موضوع و شناخت تفسير اين آيه مطالب زير را از كتاب تفسير نمونه ج 3 ص 369 ذكر مىنمائيم :
بايد توجّه داشت كه خانواده يك واحد كوچك اجتماعى است و همانند يك اجتماع بزرگ بايد رهبر و سرپرست واحدى داشته باشد . زيرا رهبرى و سرپرستى دستجمعى كه زن و مرد مشتركاً آن را به عهده بگيرند مفهومى ندارد .
در نتيجه - مرد يا زن - يكى بايد رئيس خانواده . و ديگرى معاون و تحت نظارت او باشد .
قرآن در اينجا تصريح مىكند كه مقام سرپرستى بايد به مرد داده شود .
منظور از اين تعبير . استبداد و اجحاف و تعدّى نيست . بلكه منظور : رهبرى واحد منظّم . با توجّه به مسئوليتها و مشورتهاى لازم است .
اين مسئله در دنياى امروز - بيش از هر زمان - روشن است كه اگر هيئتى - حتّى يك هيئت دو نفرى - مأمور انجام كارى شود . حتماً بايد يكى از آن دو . رئيس و ديگرى معاون يا عضو باشد . و گرنه هرج و مرج در كار آنها پيدا مىشود .
سرپرستى مرد در خانواده نيز از همين قبيل است .
و اين موقعيت به خاطر وجود خصوصيّاتى در مرد است . مانند : ترجيح قدرت تفكّر او بر نيروى عاطفه و احساسات .
به عكس زن كه از نيروى سرشار عواطف بيشترى بهرهمند است .
و ديگرى : داشتن بنيه و نيروى جسمى بيشتر .
كه با اوّلى بتواند بينديشد و نقشه طرح كند .
و با دوّمى بتواند از حريم خانواده خود دفاع نمايد .
و تعهّد او در برابر زن و فرزندان نسبت به پرداختن هزينههاى زندگى . - و پرداخت مهر و تأمين زندگى آبرومندانهء همسر و فرزند - اين حقّ را به او مىدهد كه وظيفه سرپرستى به عهده او باشد .
همسران رحمت شده و همسران نفرين شده ( فارسى ) — صفحة 339
مساهمون: السيد هاشم الناجي الموسوي الجزائري
ص٣٣٩