تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 506

مساهمون:

ص٥٠٦
شرح
بگذارد ؛ و گرنه اگر به اين حدّ از شعور نرسيده باشد ، تأديب لغو خواهد بود . در شير چنين حيوانى فقط حرمت شرب مطرح است ، نه اين كه نجس شود . در مورد مجنون نيز همين تفصيل جريان دارد . اگر كسى بر وطى بهيمه اكراه شده باشد ، او نيز تعزير ندارد . در وطى به شبهه دو نوع تصوّر مىشود : 1 - اشتباه حكمى : مسلمانى از حكم وطى بهيمه اطّلاع ندارد ؛ خيال مىكند حرمتى براى آن جعل نشده است ؛ احتمال حرمت هم نمىدهد تا برود سؤال كند . بر چنين فاعلى تعزير نيست . 2 - اگر شبهه‌ى موضوعى نيز داشته باشد ، مانند اين كه خيال مىكند آن حيوان انسانى است كه وطى او براى اين فرد جايز است . در اين صورت نيز تعزيرى در كار نيست ؛ زيرا ، حدّ و تعزير مخصوص فعلى است كه فاعلش با قصد و توجّه مرتكب آن گردد . بنابراين ، در باب زنا ، موارد وطى به شبهه را ملحق به وطى حلال مىدانند و آثار وطى حلال بر آن مىكند ؛ و فرزندى كه از آن وطى به وجود آيد ، حلال‌زاده مىدانند .