تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
[ حكم ما لو قتل المرتدّ الملّي بعد التوبة ] [ مسألة 7 - لو تاب المرتدّ عن ملّة فقتله من يعتقد بقاءه على الردّة ، قيل : عليه القود ، والأقوى عدمه ، نعم عليه الدية في ماله . ]
شرح

حكم قتل مرتدّ ملّى پس از توبه

اگر مرتدّ ملّى توبه كرد ، كسى به خيال اين كه توبه نكرده و بر ارتداد باقى است او را كشت . برخى گفته‌اند : چنين فردى بايد قصاص شود ؛ ولى قول قوىتر عدم جريان قصاص ، و وجوب ديه بر قاتل در مال او است .

دليل قائل به قصاص

اگر مرتدّ ملّى را توبه دادند و او توبه كرد ، معناى توبه‌اش رجوع به اسلام است ؛ پس ، اين فرد ، مسلمان واقعى شده است و كسى حقّ كشتنش را ندارد . اگر در اين حال ، كسى به اعتقاد اين كه توبه نكرده و مستحقّ قتل است او را كشت ، شيخ طوسى رحمه الله در كتاب خلاف « 1 » و مبسوط « 2 » فرمود : قاتل بايد قصاص شود ؛ زيرا ، موضوع قصاص ، وقوع قتل عمدى است ؛ در اين‌جا نيز قاتل با عمد و قصد مقتول را كشته است و هيچ شبهه‌اى در نظر قاتل وجود نداشته است ؛ چرا كه وى معتقد بوده اين فرد واجب القتل است . اين اعتقاد اشتباه و بر خلاف واقع است ، ليكن سبب نمىشود موضوع قتل عمد از بين برود . بنابراين ، آيه‌ى شريفه‌ى . . . النَّفْسَ بِالنَّفْسِ . . . « 3 » شامل اين مورد مىگردد .

دليل قائل به عدم قصاص

تحقّق قتل عمد ، موضوع قصاص نيست ؛ زيرا ، بايد عنوان براى قاتل روشن باشد . يعنى بداند فردى را كه مىكشد ، مسلمان است . در مقام ما قاتل به اعتقاد اين كه مقتول مرتدّ و
هامش
( 1 ) . الخلاف ، ج 5 ، ص 503 ، مسأله 3 . ( 2 ) . المبسوط ، ج 8 ، ص 72 . ( 3 ) . سوره‌ى مائده ، 45 .