شرح
دستش را نمىبُرند - ( انكار بعد از اقرار نسبت به اموال ديگران پذيرفته نيست ؛ همانطور كه اگر اقرار كند اين كتاب مال زيد است ، كتاب را از او مىگيرند و تحويل زيد مىدهند ، اگر از اقرارش برگردد و بگويد : دروغ گفتم ، اشتباه كردم . كسى به انكارش توجّه نمىكند و بر آن اثرى مترتّب نيست ) . - بنابراين ، با انكارش قطع دست نيست ولى ضامن مال مسروقه هست . اگر سرقت به بيّنه ثابت شده باشد ، انكارش سبب سقوط حدّ نيز نمىگردد .
دلالت روايت بر مدّعاى مشهور تمام است ؛ امّا اين روايت مرسلهاى از جميل مىباشد .
2 - وبإسناده عن محمّد بن عليّ بن محبوب ، عن عليّ بن السّندي ، عن ابن أبي عمير ، عن جميل ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام ، قال : لا يقطع السّارق حتّى يقرّ بالسرقة مرّتين ، ولا يرجم الزّاني حتّى يقرّ أربع مرّات . « 1 »
فقه الحديث : امام صادق عليه السلام فرمود : دست سارق را نمىبُرند تا دوبار به سرقت اقرار كند و زانى را سنگسار نمىكنند تا چهار مرتبه به زنا اقرار كند .
سند روايت مشتمل بر على بن السندى است كه توثيقى ندارد ؛ لذا ، هر دو روايت جميل از درجهى اعتبار ساقط است .
3 - وعنه ، عن فضالة ، عن أبان بن عثمان ، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام أنّه قال : كنت عند عيسى بن موسى فاتي بسارق وعنده رجل من آل عمر ، فأقبل يسألني .
فقلت : ما تقول في السّارق إذا أقرّ على نفسه أنّه سرق ؟ قال : يقطع ، قلت : فما تقول في الزّنا إذا أقّر على نفسه مرّات ؟ قال : نرجمه .
قلت : و ما يمنعكم من السّارق إذا أقرّ على نفسه مرّتين أن تقطعوه فيكون بمنزلة الزّاني . « 2 »
فقه الحديث : در اين روايت صحيحه ، امام صادق عليه السلام فرمود : نزد عيسى بن موسى بودم ( ظاهراً اين فرد والى مدينه از طرف خلفاى جور بوده است ) دزدى را نزد او آوردند ؛ يكى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 488 ، باب 3 از ابواب حدّ سرقت ، ح 6 .
( 2 ) . همان ، ح 4 .