وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ ( 20 )
و در زمين نشانهايى است [ توانايى اللَّه را ] بىگمانان آن دانند و بينند .
وَ فِي أَنْفُسِكُمْ
، و در تنها شما [ هم هست ] ،
أَ فَلا تُبْصِرُونَ ( 21 )
نمىنگريد و نمىبينيد .
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ
، و در آسمانست روزيهاى شما ،
وَ ما تُوعَدُونَ ( 22 )
و آنچه شما را مىوعده « 1 » دهند .
فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
، به خداوند آسمان و زمين ،
إِنَّهُ لَحَقٌّ
كه اين سخن راست است [ كه نسخت روزيهاى شما در آسمانست و بهشت در آسمان ] .
مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ( 23 )
[ راست است براستى ] همچنانك شما سخن گوئيد .
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ( 24 )
رسيد به تو حديث مهمانان ابراهيم ، آن گراميان .
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ
، آن گه كه بر او در شدند ،
فَقالُوا سَلاماً
گفتند سلام ميكنيم بر تو ،
قالَ سَلامٌ
، [ ابراهيم گفت ] - پاسخ من هم سلام است ،
قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ( 25 )
[ با خويشتن گفت ] - نمىشناسم اين قوم را .
فَراغَ إِلى أَهْلِهِ
، نهان با اهل خويش گشت ،
فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ( 26 )
گوسالهء فربه آورد .
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ
، پيش ايشان بنهاد آن گوسالهء [ بريان ] ،
قالَ أَ لا تَأْكُلُونَ ( 27 )
[ ايشان را ] گفت - نخوريد ؟ .
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً
، بترسيد [ و ترس در دل خويش پنهان ميداشت ]
قالُوا لا تَخَفْ
، [ فرشتگان ] گفتند [ ابراهيم را ] كه مترس ،
وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ ( 28 )
و بشارت دادند او را به پسرى دانا .
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ
، پيش آمد زن او بآوازى بلند ،
هامش
( 1 ) در نسخهء ج : وعده مىدهند