را از حق .
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ
و رانند ايشان را كه بپرهيزيدند از انباز گفتن با اللَّه ،
إِلَى الْجَنَّةِ
سوى بهشت ،
زُمَراً
گروه گروه ،
حَتَّى إِذا جاؤُها
تا آن گه كه آيند ببهشت ،
وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها
و درهاى آن باز گشايند بر رويهاى ايشان ،
وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها
و ايشان را گويند بهشت سازان :
سَلامٌ عَلَيْكُمْ
درود بر شما
طِبْتُمْ
خوش زندگانى گشتيد و پاك ،
فَادْخُلُوها خالِدِينَ ( 73 )
در رويد درين سراى جاودان .
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ
و گويند ستايش نيكو اللَّه را ،
الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ
او كه راست گفت در وعدهء خويش با ما ،
وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ
و بازگرفته از دشمنان زمين بهشت بما داد ،
نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ
جاى ميگيريم از بهشت هر جايى كه خواهيم ،
فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 74 )
نيكامزد كارگران .
وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ
و بينى فرشتگان را ،
حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ
حلقه گرفته گرد عرش ،
يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
ميستايند بستايش نيكو خداوند خويش را ،
وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ
و كار برگزارد ميان آفريدگان براستى و داد ،
وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 75 )
و اللَّه گويد ستايش نيكو اللَّه را خداوند جهانيان .
النوبة الثانية
قوله :
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
- ابن عباس گفت : اين آيت تا آخر سه آيت در شأن وحشى فرو آمد كه رسول خدا ( ص ) بعد از اسلام وحشى در وى نمى نگرست كه وى حمزه را كشته بود و به روى مثلت كرده و آن در دل رسول ( ص ) تأثير كرده بود چنان كه طاقت ديدار وى نميداشت . وحشى پنداشت كه چون رسول بوى نمىنگرد اسلام وى پذيرفته نيست ، رب العالمين اين آيت فرستاد تا رسول بوى نگرست و آن وحشت از پيش برداشت . ابن عمر گفت : اين آيات در شأن عياش بن ابى ربيعه فرو آمد و در شأن وليد بن الوليد و جماعتى ديگر كه در مكه مسلمان شدند اما هجرت نكردند و