إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ
مگر كه ديوى سخن دزد سخنى ربايد ، [ از زبان فريشته ] ،
فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ ( 10 )
در پى او نشيند شاخى آتش درفشان « 1 » سوزان .
فَاسْتَفْتِهِمْ
پرس از ايشان ،
أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً
كه ايشان سختتراند بر آفريدگار در آفرينش [ بنزديك ايشان ]
أَمْ مَنْ خَلَقْنا
يا او كه بيافريديم [ از نبود ] ،
إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طِينٍ لازِبٍ ( 11 )
ما بيافريديم ايشان را [ از كسى كه او را بيافريديم ] از گلى دوسنده « 2 » .
بَلْ عَجِبْتَ
شگفت مىآيد ترا [ از آنچه ايشان دروغ زن ميگيرند ] ،
وَ يَسْخَرُونَ ( 12 )
و افسوس ميدارند بر تو و سست مىفرادارند ترا .
وَ إِذا ذُكِّرُوا
و چون ايشان را پند دهند و در ياد ايشان دهند ،
لا يَذْكُرُونَ ( 13 )
ياد نكنند و پند نپذيرند .
وَ إِذا رَأَوْا آيَةً
و آن گه كه نشانى بينند از نشانهاى [ استوارى تو ] ،
يَسْتَسْخِرُونَ ( 14 )
يكديگر را بر سخريت مىخوانند .
وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 15 )
و آن نشان را ميگويند نيست اين مگر جادويى آشكارا .
أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً
باش ما آن گه كه خاك گرديم و استخوان ،
أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 16 ) أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 17 )
ما با پدران پيشينان ما برانگيختنىايم ؟
قُلْ نَعَمْ وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ ( 18 )
گوى « نعم » آرى برانگيختنىايد و شما درمانده و كم آمده .
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ يَنْظُرُونَ ( 19 )
چنين بود جز ازين نه يك راندن بود كه ايشان زنده مىشوند مىنگرند .
وَ قالُوا يا وَيْلَنا
و ميگويند اى هلاكا بر ما و نفريغ ،
هذا يَوْمُ الدِّينِ ( 20 )
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : دروشان [ درخشان ]
( 2 ) - دوسنده بر وزن دوزنده بمعنى چسبنده باشد و گل چسبنده را نيز گويند ( برهان قاطع )