26 - سورة الشعرا - مكية
1 - النوبة الاولى
( 26 / 21 - 1 )
قوله تعالى :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
، بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
طسم
( 1 ) -
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ
( 2 ) ، اين طسم آيتهاى نامهء روشن پيداست .
لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ
تو مگر خويشتن تباه خواهى كرد و بخواهى كشت ،
أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
( 3 ) از [ اندوه ] آنكه [ قريش ] به نمىگروند .
إِنْ نَشَأْ
اگر ما خواهيم ،
نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ
فرو فرستيم بر ايشان ،
مِنَ السَّماءِ آيَةً
از آسمان يك آيت ،
فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
( 4 ) ، تا همه [ گروههاى ] ايشان آن را نرم شوند و گردن نهاده .
وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ
نيايد بايشان هيچ سخنى و يادى ،
مِنَ الرَّحْمنِ
از خداوند رحمن نام ،
مُحْدَثٍ
بنو فرستاده بايشان ،
إِلَّا كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ
( 5 ) مگر از آن روى گردانيده مىباشند .
فَقَدْ كَذَّبُوا
اكنون كه بدروغ فرا داشتند آن را
فَسَيَأْتِيهِمْ
آرى بايشان رسد و آيد ،
أَنْبؤُا ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
( 6 ) خبرهاى آن افسوس كه ميكردند .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ
نمىنگرند در زمين ؟
كَمْ أَنْبَتْنا فِيها
كه چند