أَوْ أَرادَ شُكُوراً
( 62 ) يا سپاس خواهد داشت [ از كردگار ، ] دارد .
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ
و بندگان رحمن [ كه ستودهاند ] ،
الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً
آنند كه ميروند در زمين بكم آزارى ،
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ
و چون نادانان در روى ايشان نادانى گويند ،
قالُوا سَلاماً
( 63 ) گويند ما از سخن نادانان بيزاريم .
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ
، و ايشان كه در شبها خداوند خويش را
سُجَّداً وَ قِياماً
( 64 ) بسجود باشند و بپاى .
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا
و ايشان كه گويند خداوند ما
اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ
بگردان از ما عذاب دوزخ ،
إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
( 65 ) كه عذاب آن كافر را ستوهى نماى است جاويد .
إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
( 66 ) و آن بد آرامگاهى است و بودنى جاى .
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا
و ايشان كه آن گه كه نفقه مىكنند [ و خورند ] ،
لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا
نه گزاف كنند و نه به تنگى زيند ،
وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
( 67 ) و ميان اين و آن راست باز ايستند .
وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
و اينان كه با اللَّه خدايى ديگر نخوانند ،
وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ
و نكشند تنى كه اللَّه خون آن حرام كرد مگر بحقّ [ قصاص يا رجم محصن ] ،
وَ لا يَزْنُونَ
و زنا نكنند ،
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ
و هر كه از اين افعال چيزى كند ،
يَلْقَ أَثاماً
( 68 ) پاداش بزهكارى خويش بيند .
يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ
توى بر توى كند او را عذاب روز رستخيز ،
وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً
( 69 ) ، و در آن عذاب جاويد ماند خوار كرده بنوميدى .