پهلوهاى ايشان از خوابگاههاى ايشان ،
يَدْعُونَ رَبَّهُمْ
خداوند خويش را ميخوانند ،
خَوْفاً وَ طَمَعاً
بيم و اميد ،
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
( 16 ) و از آنچه ايشان را روزى داديم نفقه ميكنند .
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ
نداند هيچ كس ،
ما أُخْفِيَ لَهُمْ
كه آن چه چيزست كه پنهان كردند و پوشيده ايشان را .
مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ
از روشنايى چشم ،
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 17 ) پاداش آنچه ميكردند .
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً
آن كس كه گرويده بود ،
كَمَنْ كانَ فاسِقاً
چون آن كس است كه از فرمان بردارى بيرون بود ؟
لا يَسْتَوُونَ
( 18 ) هرگز يكسان نباشند .
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
اما ايشان كه بگرويدند و نيكيها كردند ،
فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى
ايشانراست بهشتها [ در بازگشتنگاه ايشان ]
نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 19 ) آن پاداش ايشان است به آنچه ميكردند .
وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا
و اما ايشان كه بيرون شدند از فرمان ،
فَمَأْواهُمُ النَّارُ
بازگشتنگاه ايشان آتش است ،
كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها
هر گه كه خواهند از آن بيرون آيند ،
أُعِيدُوا فِيها
ايشان را به آن مىبرند « 1 »
وَ قِيلَ لَهُمْ
و ايشان را گويند ،
ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ
چشيد عذاب از آتش ،
الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
( 20 ) كه آن را بدروغ مىداشتيد و مىگفتيد كه دروغ است .
وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى
و مىچشانيم ايشان را از عذاب اين جهانى
دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ
فرود از عذاب مهين ،
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
( 21 ) تا مگر باز گردند .
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ
و كيست ستمكارتر ازو كه پند دهند او را بسخنان خداوند او ؟
ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْها
آن گه پس روى گرداند از آن ،
هامش
( 1 ) با آن برند ( ج )