ماندند و در ميان تباه شدگان بماند .
إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ
ما فرو خواهيم آورد بر مردمان اين شهر
رِجْزاً مِنَ السَّماءِ
عذابى از آسمان
بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
( 34 ) به آن تباهكارى و بدى كه ميكردند .
وَ لَقَدْ تَرَكْنا
و آن گه باز گذاشتيم
مِنْها
از آن [ عقوبت كه ايشان را كرديم ]
آيَةً بَيِّنَةً
نشانى روشن
لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
( 35 ) گروهانى را كه خرد دارند و عبرت دريابند .
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً
و فرستاديم باهل مدين مرد ايشان شعيب
فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
گفت اى قوم اللَّه را پرستيد
وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ
و از روز پسين بترسيد
وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
( 36 ) و بگزاف و تباهى در زمين مرويد بدكاران .
فَكَذَّبُوهُ
دروغزن گرفتند شعيب را
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
زلزله ايشان را فرا گرفت
فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ
( 37 ) تا هم در خان و مان خويش فراهم افتادند مرده .
وَ عاداً وَ ثَمُودَ
ياد كن عاد و ثمود را
وَ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ
و شما را پيدا مانده است از خان و مان و نشستگاههاى ايشان چيزى
وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ
و ديو بر آراست ايشان را كارهاى ايشان
فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ
و ايشان را برگردانيد از راه راست
وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ
( 38 ) گروهى بودند چستكار و باريكبين و زيركدست .
وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ
و ياد كن قارون را و فرعون را و هامان را
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ
بايشان آمد موسى بپيغامها و نشانهاى روشن
فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ
گردن كشيدند در زمين
وَ ما كانُوا سابِقِينَ
( 39 )