أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ
شما با مردان ميگرائيد
وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ
و راه نسل و فرزند مىببريد
وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
و در انجمن ناپسندها و ناشايستها ميكنيد .
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ
نبود پاسخ قوم او او را
إِلَّا أَنْ قالُوا
مگر آنچه گفتند
ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ
عذاب خداى بما آر
إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
( 29 ) اگر مى راست گويى كه پيغامبرى .
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي
گفت خداوند من يارى ده مرا
عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
( 30 ) برين قوم تباهكاران .
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ
چون در آمد فرستادگان ما بر ابراهيم
بِالْبُشْرى
بشارت دادن او را [ باسحق و يعقوب ]
قالُوا
گفتند [ ابراهيم را ]
إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ
ما هلاك خواهيم كرد مردمان اين شهر را
إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ
( 31 ) كه مردمان آن بر خويشتن ستمكاراناند و گناه ايشان را .
قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً
[ ابراهيم ] گفت لوط در آن [ شارستان ] است
قالُوا
[ فريشتگان ] گفتند
نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها
ما از توبه دانيم كه در آن [ شارستان ] كيست
لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ
برهانيم او را و كسان او را
إِلَّا امْرَأَتَهُ
مگر زن او را
كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
( 32 ) آن زن از ايشان بود كه مىباز بايست ماند [ از لوط و فرزندان او ] با هلاك شدگان .
وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً
و چون فرستادگان ما بلوط آمد
سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً
رنجه شد او و اندوهگين از قوم خويش [ كه اكنون فرستادگان را رنج نمايند ]
وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ
[ فريشتگان ] گفتند [ لوط را ] مترس و اندوهگين مباش
إِنَّا مُنَجُّوكَ وَ أَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ
ما رهانندهء توايم و كسان تو مگر زن تو
كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
( 33 ) آن زن از ايشان بود كه از نجات باز