جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
بهشتهايى كه ميرود زير [ درختان ] آن جويها
وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً
( 10 ) و ترا كوشكها [ دهد و ] كند .
بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ
[ نه چنانست كه ايشان ميگويند ] كه ايشان خبر رستخيز مىدروغ شمرند ،
وَ أَعْتَدْنا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيراً
( 11 ) و ساختيم ما آن كس را كه دروغ شمرد خبر رستخيز آتشى سوزان .
إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
[ آتشى ] كه آن گه كه ايشان را بيند از جايى دور ،
سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً
( 12 ) آواز [ جوش ] آن شنوند و بانگ و زفير .
وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً
و چون ايشان را در دوزخ افكنند « 1 » در آن جايگاه تنك ،
مُقَرَّنِينَ
[ هر يكى با ديو هم ] گردن بسته ،
دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً
( 13 ) » بر خويشتن از آن جاى بزارند [ و هلاك خوانند ] .
لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً
[ فريشتگان گويند : ] امروز بر خويشتن هلاك نه يك بار خوانيد ،
وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً
( 14 ) كه هلاك فراوان خوانيد .
قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ
پيغامبر من گوى آن [ منزل ] به ،
أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ
يا آن بهشت جاويدى ،
الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ
آن [ بهشت ] كه وعده دادند پرهيزگاران را ؟ .
كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً
( 15 ) اين ايشان را پاداش است و جايگاه .
لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ
، ايشانراست در آن هر چه ميخواهند جاويدان ،
كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا
( 16 ) اين وعدهايست [ كه راست كردن آن رهى را بر اللَّه است و ] از اللَّه درخواستنى است و بازخواستنى .
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
روز رستخيز بينگيزيم ايشان را و آنچه مىپرستند فرود از اللَّه از مردمان و فريشتگان ،
فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ
گويد [ اللَّه عيسى ( ع ) و عزير ( ع ) و فريشتگان را ] آن شما بوديد كه بى راه كرديد بندگان من ؟
أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ
( 17 ) يا ايشان خود از راه بيفتادند ؟
هامش
( 1 ) نسخهء الف : او كنند .