«
وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ »
فرا گرفتيم ايشان را به عذاب ، «
فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ »
( 76 ) تن به ندادند و خويشتن را به نيوكندند خداوند خويش را و درو نزاريدند .
«
حَتَّى إِذا فَتَحْنا عَلَيْهِمْ باباً ذا عَذابٍ شَدِيدٍ »
تا آن گه كه بگشاديم بر ايشان درى از عذاب سخت ، «
إِذا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ »
( 77 ) تا ايشان در آن فرو ماندند نوميد و اندوهگين و خاموش .
«
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ »
اوست كه شما را آفريد و ساخت شنوائيها و بينائيها و دلها . «
قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ »
( 78 ) چون اندك سپاسدارى مىكنيد .
«
وَ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ »
و او آنست كه بيافريد شما را در زمين از زمين ، «
وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ »
( 79 ) و آخر شما را بر خواهند انگيخت و با او خواهند برد .
«
هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ »
و او آنست كه مرده زنده كند و زنده مىميراند ، «
وَ لَهُ اخْتِلافُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ »
و او راست شد آمد شب و روز ، «
أَ فَلا تَعْقِلُونَ »
( 80 ) در نمىيابيد .
«
بَلْ قالُوا مِثْلَ ما قالَ الْأَوَّلُونَ »
( 81 ) بل [ مىدر نيافتند ] كه گفتند هم چنان كه پدران پيشينيان ايشان گفتند .
«
قالُوا أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً »
گفتند آن گه كه ما بميريم و خاك گرديم و و استخوانها بپوسد ، «
أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ »
( 82 ) ما از زمين انگيختنىايم .
«
لَقَدْ وُعِدْنا نَحْنُ وَ آباؤُنا هذا مِنْ قَبْلُ »
وعده دادند ما را اين ، هم ما را و هم پدران ما را پيش ، «
إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ »
( 83 ) نيست اين مگر افسانهء پيشينيان .
«
قُلْ لِمَنِ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيها »
بگو كراست زمين و هر كه در آن ، «
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
( 84 ) [ پاسخ كنيد ] اگر دانيد .