«
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ »
( 58 ) و ايشان كه بسخنان خداوند خود مىگروند .
«
وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ »
( 59 ) و ايشان كه با خداوند انباز نيارند .
«
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا »
و ايشان كه ميارند و مينمايند و ميدهند ، آنچه كه دادند مينمايند و ميدهند در كوشش و پرستش «
وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ »
و دلهاى ايشان ترسان [ كه نپذيرند كردار ايشان از ايشان ] «
أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ »
( 60 ) [ و مىترسند از بهر آنكه مىدانند ] كه آخر با خداوند خويش شوند .
«
أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ »
ايشانند كه به نيكيها مىشتابند ، «
وَ هُمْ لَها سابِقُونَ »
( 61 ) . و آن را پيشوايانند .
«
وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها »
و بر ننهيم بر هيچكس از بار مگر طاقت و توان او ، «
وَ لَدَيْنا كِتابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ »
و بنزديك ما است نامهاى كه براستى گواهى دهد [ بر هر كس به آنچه كرد ] ، «
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ »
( 62 ) و بر ايشان ستم نيايد .
«
بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِنْ هذا »
دلهاى ايشان در غفلت است ازين سخن كه مىگوئيم ، «
وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِكَ »
و ايشان را كردهاست ناكرده كرده آن نيز جز زآن [ كه از ايشان ديدى كه كردند ] . «
هُمْ لَها عامِلُونَ »
( 63 ) ايشان آن را كنندگانند ناچار .
«
حَتَّى إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذابِ »
تا فرا گيريم نازنينان ايشان را بعذابها «
إِذا هُمْ يَجْأَرُونَ »
( 64 ) ايشان از آن بانك درگيرند ،
«
لا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ »
امروز بانك مكنيد [ كه دى نكرديد و مزاريد كه دى نزاريديد ] «
إِنَّكُمْ مِنَّا لا تُنْصَرُونَ »
( 65 ) شما را از ما كس نرهاند .
«
قَدْ كانَتْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ »
سخنان ما بر شما مىخواندند ، «
فَكُنْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ تَنْكِصُونَ »
( 66 ) و شما از پذيرفتن آن باز گشتيد بپس .
«
مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ »
سرها به گردن باز نهاده [ كه ما خانهاى داريم ] «
سامِراً تَهْجُرُونَ »
( 67 )