است ، در عرصهء قيامت عديل است ، در وقت عرض شفيع است ، از دوزخ ستر و ببهشت دليلست .
«
وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ »
ما يشغل عن اللَّه فهو سهو ، و ما ليس للَّه فهو حشو ، و ما ليس بمسموع او منقول فهو لغو ، و ما هو غير الحق سبحانه فهو لهو ، هر چه ترا از اللَّه تعالى باز دارد آن سهوست ، هر چه نه اللَّه تعالى را بود حشو است ، هر چه نه كتاب مسموع و سنّت منقول بود لغو است ، هر چه نه حق است جل جلاله باطل و لهوست .
الا كلّ شيء ما خلا اللَّه باطل .
پير طريقت گفت : طرح كلّ قرب دوست را نشانست ، بود تو بر تو همه تاوانست ، از بود خود در گذر آنت سعادت جاودانست . اى جوانمرد شغل طلب بند جانست ، او كه شغل او را كرانست كار او آسانست ، كار او دشخوارست كه مطلوب او بىكرانست .
«
وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ »
تا آنجا كه گفت : «
أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ »
صفت و سيرت آن مؤمنانست كه رب العزه ايشان را گفت : «
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ »
شادكامند و نازنين و روز افزون در سراى پيروزى نزول كرده ، بر بساط انبساط آرام گرفته ، در حظيرهء قدس خلعت فضل پوشيده ، در روضهء انس شربت وصل نوشيده ، اينست كه اللَّه تعالى گفت : «
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ »
وانگه بلفظ وراثت گفت تا نسب درست كنى و انگه ميراث بردارى ، و نسب دو چيزست ايمان در اصل ، و طاعات در فضل ، و چنان كه در استحقاق ارث تفاوتست هم در فرض و هم در تعصيب ، هم چنان مؤمنان امروز در طاعات متفاوتند ، و فردا در درجات و منازل متفاوت ، و مهينهء ايشان اصحاب عليين اند درجات ايشان از همه برتر و بزرگوارتر و به حق نزديكتر ،
قال النبىّ ( ص ) : « انّ اهل الجنّة يرون اهل عليين كما ترون الكوكب الدرّى فى افق السّماء و ان ابا بكر و عمر منهم و انعما » .
اصحاب عليين مردانىاند كه تخم ارادت بكشتند و بر دوستى بر گرفتند ، دو گيتى به دريا انداختند و هرگز با غير حق نپرداختند نه هر چه بهشت را شايد مهر و صحبت را