كى باشد كاين قفص بپردازم * در باغ الهى آشيان سازم .
«
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى »
الاية . اين اختلاف احوال خلق كه نمود . به آن نمود كه وى براستى خداست و خدايى را سزاست ، و به قدر خود بجاست موجودى كه فنا را به دو راه نه ، موصوفى كه صفات او را بعقل دريافت نه ، خلق را آفريد چنان كه خواست ، و برگزيد آن را كه خواست ، در آفريدن از شركت مقدس ، درگزيدن از تهمت منزّه . در وجود آورد بتقاضاء قدرت ، بداشت بتقاضاء رحمت ، با عدم برد بتقاضاء غيرت ، حشر كرد بتقاضاء حكمت ، خلقكم لاظهار القدرة ثمّ رزقكم لاظهار الكرم ثمّ يميتكم لاظهار الجبروت ، ثم يحييكم للثواب و العقاب . آدمى اوّل نطفهاى بود ، بقدرت خود علقه گردانيد ، بمشيّت خود مضغه ساخت ، بارادت خود عظام پديد آورد ، بجود خود كسوت لحم در عظام پوشانيد ، حكمت درين آن بود كه تا آراسته و پرداخته در صدف رحم نگاه داشته ، او را بر پدر و مادر جلوه كند ، همچنين فرداى قيامت آراسته و پيراسته در صدف خاك نگاه داشته لؤلؤ وار بيرون آرد و بر فريشتگان و پيغامبران جلوه كند ، اينست كه ربّ العالمين گفت . «
وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ »
.
2 - النّوبة الاولى
( 22 / 25 - 18 )
قوله تعالى : «
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ »
نمىدانى كه خداى را سجود مىكند و فرمان مىبرد . «
مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ »
هر كه در آسمان و هر كه در زمين ، «
وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ »
و خورشيد و ماه و ستارگان ، «
وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ »
و كوهها و درختان و جنبندگان ، «
وَ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ »
و فراوانى از مردمان ، «
وَ كَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ »
و فراوانست باز از مردمان كه