در آن ، «
وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ »
( 7 ) و اللَّه تعالى بر خواهد انگيخت هر كه در گورها .
«
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ »
و از مردمان كس است كه پيكار مىكند در خداى تعالى ، «
بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً »
بى دانشى و بىبيانى ، «
وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ »
( 8 ) و بىنامه روشن .
«
ثانِيَ عِطْفِهِ »
سر به گردن باز نهاده بيكسو بيرون شود خويشتن در ميكشد ، «
لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ »
تا گم شود از راه خداى تعالى ، «
لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ »
او راست در اين جهان خوارى ، «
وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ »
( 9 ) و بچشانيم او را رستاخيز عذاب آتش .
«
ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ يَداكَ »
و گويند او را اين ترا به آنست كه دستهاى تو ترا پيش فرا فرستاد ، «
وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ »
( 10 ) و اللَّه تعالى ستمكار نيست رهيگان را . « 1 »
«
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ »
و از مردمان كس است كه خداى تعالى را مىپرستد بر گوشهاى [ چنان كه در ميان پديد نيايد ] ، «
فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ »
اگر به او رسد نيكى ، «
اطْمَأَنَّ بِهِ »
به آن نيكى در دين آرام گيرد ، «
وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ »
و اگر به او رسد آزمونى ، [ كه او را درشوراند ] «
انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ »
بر روى خويش باز گردد ، «
خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ »
زيانكار دو جهان [ كه بر دنيا زيان كرد و بر دين ] «
ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ ( 11 ) »
آنست زيانكارى آشكارا .
«
يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ »
ميخواند و مىپرستد جز از خداى تعالى ، «
ما لا يَضُرُّهُ وَ ما لا يَنْفَعُهُ »
چيزى كه او را زيان نكند اگر نپرستد و اگر بپرستد سود نكند ، «
ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ »
( 12 ) آنست گمراهى دور .
«
يَدْعُوا لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ »
مىپرستد چيزى كه گزند او نزديكتر
هامش
( 1 ) - بندگان را ( نسخه ج )