امره ما كان .
و روى ان اللَّه عز و جلّ اوحى الى يحيى بن زكريا : يا يحيى انّى قضيت على نفسى ان لا يحبّنى عبد من عبادى اعلم ذلك من نيته الا كنت سمعه الّذى يسمع به ، و بصره الّذى يبصر به ، و لسانه الّذى يتكلم به ، و قلبه الّذى يعى به ، و اذا كنت كذلك بغضت اليه الاشتغال باحد غيرى و ادمت فكره و اسهرت ليله و اظمأت نهاره و اطّلع اليه فى كل يوم سبعين الف مرّة ، يتقرب منى و اتقرّب منه ، اسمع كلامه و احبّ تضرعه ، فو عزتى و جلالى لا بعثنه يوم القيامة مبعثا يغبطه النبيون و المرسلون .
و روى انّ عيسى و يحيى عليهما السلام يمشيان ، فصدم يحيى امرأة ، فقال عيسى : يا ابن خالتى لقد اصبت اليوم خطيئة ما ارى اللَّه تعالى يغفرها لك ابدا . قال : و ما هى يا ابن خالتى ؟ قال : امرأة صدمتها ، قال : و اللَّه ما شعرت بها . قال : سبحانك اللَّه ! بدنك معى فاين روحك ؟ قال : معلق بالعرش و لو ان قلبى اطمأن الى جبرئيل لظننت انى ما عرفت اللَّه تعالى طرفة عين قط .
2 - النّوبة الاولى
( 19 / 38 - 16 )
قوله تعالى : «
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ »
ياد كن در قرآن مريم را ، «
إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها »
آن گه كه بيكسو شد دور از كسان خويش ،
مَكاناً شَرْقِيًّا .
( 16 ) بجايگاهى از سوى برآمدن آفتاب .
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً
در پيش خويش از سوى مردمان خويش پرده گرفت . «
فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا »
بوى فرستاديم روح خويش [ جبرئيل ] ، «
فَتَمَثَّلَ لَها »
تا بسان مردمى پيش وى بپاى ايستاد ، «
بَشَراً سَوِيًّا .
( 17 ) جوانى تمام نيكو روى .
«
قالَتْ
مريم » گفت مريم : «
إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ »
من در زينهار و پناه رحمن مىشوم [ و ازو باز داشت ميخواهم ] از تو ، «
إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا »
( 18 ) اگر پرهيزگارى تو [ و از وى ترسى ]