«
مَنْ عَمِلَ صالِحاً »
هر كه كار نيك كند ، «
مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى »
از مرد يا از زن ، «
وَ هُوَ مُؤْمِنٌ »
پس آنك گرويده است ، «
فَلَنُحْيِيَنَّهُ »
براستى كه وى را زنده داريم ، «
حَياةً طَيِّبَةً »
بزندگانى خوش پاك ، «
وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ »
و براستى كه پاداش دهم به مزد ايشان ، «
بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 97 ) »
بنيكوتر چيزى كه ميكردند .
«
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ »
چون خواهى كه قرآن خوانى ، «
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( 98 ) »
استعاذت كن بخداى تعالى از ديو نفريده « 1 »
«
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا »
كه او را دسترسى نيست بر ايشان كه گرويدهاند ، «
وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 99 ) »
و به خداوند خويش پشتى دارند .
«
إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ »
دست رس او بر ايشانست كه به او مىگويند و خشنودى او مىجويند و طاعت او مىورزند ، «
وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ ( 100 ) »
و ايشان كه او را انباز مىگيرند با خداى تعالى .
«
وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ »
و هنگامى كه آيتى « 2 » از قرآن بدل فرستيم بجايگاه آيتى [ كه منسوخ كنيم ] ، «
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ »
و اللَّه تعالى داناتر [ بمصالح بندگان ] بهر چه فرو فرستد [ از ناسخ و منسوخ ] ، «
قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ »
[ دشمنان ] گويند [ اين گردانيدن و جدا كردن از آنست ] كه اين تو مىنهى و دروغ مىسازى [ بر مراد خويش روز بروز « 3 » ] ، «
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 101 ) »
نه چنانست بيشتر ايشان ناداناناند .
«
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ »
گوى فرو آورد آن را جبرئيل ، «
مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ »
از خداوند تو براستى و سزا ، «
لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا »
تا مؤمنانرا دل و قدم بر جاى مىدارد ، «
وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ ( 102 ) »
و راهنمونى و بشارتى
هامش
( 1 ) - نفريده : نفرين شده و رانده شده .
( 2 ) - نسخهء ج : كه جدا كنيم آيتى
( 3 ) - نسخهء ج : بر مراد و برگ خويش روزاروز .