و يقال انّ اللَّه سبحانه اجرى سنّته ان يخفى كلّ شىء عزيز فى شىء حقير ، جعل الأبريسم فى الدّود و هو اصغر الحيوانات و اضعفها و العسل فى النّحل و هو اضعف الطّيور و جعل الدّرّ فى الصّدف و هو اوحش حيوان من حيوانات البحر ، و كذلك اودع الذّهب و الفضّة الحجر و الفيروزج الحجر ، كذلك اودع المعرفة به و المحبّة له فى قلوب المؤمنين و فيهم من يعصى و فيهم من يخطى . - سنّت خداوند است جلّ جلاله كه هر آنچ عزيزتر و شريف تر پنهان كند در بى قدرى محقّر : عسل با حلاوت در نحل حقير نهاده ، ابريشم با لطافت در آن كرمك ضعيف پنهان كرده ، درّ شب افروز در صدف وحش تعبيه كرده ، مشك با قيمت از ناف آهوى دشتى پديد آورده ، از روى اشارت مىگويد : اى محمّد ما آن روز كه امّت ترا ستوديم و گفتيم :
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ »
آن دراز عمران بسيار طاعت را مىديديم ، آن روز كه نحل ضعيف را عسل داديم آن بازان با قوّت مىديديم ، آن روز كه آن كرمك را ابريشم داديم آن ماران با هيبت مىديديم ، آن روز كه آهوى دشتى را مشك داديم آن شيران با صولت مىديديم ، آن روز كه صدف را مرواريد داديم آن نهنگان با عظمت مىديديم ، آن روز كه عندليب را آواز خوش داديم طاووسان با زينت را مىديديم ، آن روز كه اين مشتى خاك را ثنا گفتيم ملائكه صف زده را در راه خدمت مىديديم .
زان پيش كه خواستى منت خواستهام * عالم ز براى تو بياراستهام
در شهر مرا هزار عاشق بيش اند * تو شاد بزى كه من ترا خاستهام
«
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ »
بر لسان اهل معرفت و بر ذوق جوانمردان طريقت ارذل العمر آنست كه بنده را در عنفوان شباب وقتى خوش بود و ارادتى تمام و روزگارى مساعد و صحبتى نيكو ، چون روزگارى در استقامت برين صفت برود آن گه ناگاه او را فترتى افتد و آن عقد ارادت فسخ كند و روى در دنيا آرد و از حطام دنيا جمع كند ، سالكان راه حقيقت آن را ارذل العمر دانند و در طريقت خويش آن را ردّت شمرند . ابو بكر صدّيق از اينجا