الهى و مشيّت خداى نيايد ، كار دنيا همين است بجهد و حيلت و تدبير و تلبيس بنده هيچ راست نشود ، و مجتمع نگردد مگر بقسمت ازلى و تقدير الهى ، و هر چند كه باران بتقدير است ، امّا استسقا به نماز و دعا در شريعت رواست و خواستن آن در دين نقصان نيارد ، همچنين رزق دنيا اگر چند بتقدير و قسمت است طلب كردن رواست ، و عطا خواستن از اللَّه بنده را سزاست . و مصطفى ص گفته :
اجملوا فى الطلب .
چون خواهيد نيكو خواهيد قناعت و قدر كفايت خواهيد ، تا طاغى و بىراه نشويد اين دنيا هم چون آب است و ربّ العزّة آن را مثل به آب زد ، آب چون باندازهء خويش بود سبب صلاح خلق بود ، باز چون از حدّ و اندازه خويش در گذرد جهان را خراب كند . كذلك المال اذا كان به قدر الكفاية و الكفاف فصاحبه منعم فاذا زاد و جاوز الحد اوجب الكفران و الطّغيان .
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
و قيل : انّ الماء ما دام جاريا كان طيّبا فاذا طال مكثه تغيّر . كذلك المال اذا انفقه صاحبه كان محمودا و اذا امسكه كان معلولا مذموما .
و قيل : ان الماء اذا كان طاهرا كان حلالا يصلح للشّرب و يصلح للطهور و ان كان نجسا فبالعكس . كذلك المال اذا كان حلالا و بعكسه لو كان حراما .
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ
دعوت چهاراند يكى دعوت توحيد و شهادت . و هو قوله :
يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ
ديگر دعوت حمد و اجابت . و هو قوله :
يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ
. سه ديگر دعوت اتباع و امامت . و هو قوله :
نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
. چهارم دعوت كرامت و ضيافت . و هو قوله :
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ
كسى كه دعوت كند و خواهد تا دوستان و عزيزان را بمهمان برد ، شرط مهمانى آنست كه اوّل كسى از نزديكان و خاصگيان خويش را فرستد ، تا ايشان را خبر كند و نويد دهد ، پس چون آيند باز عزيزان را به استقبال ايشان فرستد و يكى را تنها نخواند ، كه دوستان و خويشان وى را همه برخواند و مركبها و مشعلها به راه ايشان فرستد ، چون آيند جاى ايشان ساخته و پرداخته دارد ، چون بنشينند ايشان را اوّل جلاب دهند پس ميوه آرند ، پس طعامهاى ساخته بنهند و غلامان و چاكران بر سر ايشان بدارند ، چون از آن فارغ شوند سماع كنند ، و شرط است كه ميزبان ديدار خود از مهمان باز نگيرد ، و بعاقبت