مَعَهُ فِي الْفُلْكِ
و ايشان را كه با او بودند در كشتى
وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
و به آب بكشتيم ايشان را كه بدروغ فرا ميداشتند سخنان ما را
إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً عَمِينَ
( 64 ) كه قومى بودند ايشان از شناخت حق نابينايان .
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً
و فرستاديم به عاد مرد ايشان هود
قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
ايشان را گفت : اى قوم ! اللَّه را پرستيد
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
نيست شما را خدايى جز از وى
أَ فَلا تَتَّقُونَ
( 65 ) از خشم و عذاب وى بپرهيزيد .
قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ
سران و سروران كافران از قوم وى گفتند :
إِنَّا لَنَراكَ فِي سَفاهَةٍ
ما ترا درسست خردى و نادانى مىبينيم
وَ إِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكاذِبِينَ
( 66 ) و ترا از دروغ زنان مىپنداريم .
قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ
گفت : اى قوم ! به من هيچ سست خردى نيست
وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
( 67 ) لكن من فرستادهاىام از خداوند جهانيان .
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي
ميرسانم بشما پيغامهاى خداوند خويش
وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ
( 68 ) و من شما را نيكخواهى استوارم .
أَ وَ عَجِبْتُمْ
شگفت ميداريد
أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ
كه بشما آمد ياد كردى از خداوند شما
عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ
بر مردى از شما ، آدمىاى همزبان شما
لِيُنْذِرَكُمْ
تا آگاه كند و بيم نمايد شما را
وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ
ياد كنيد كه شما را خليفتان و پس نشينان زمين كرد
مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ
از پس قوم نوح
وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً
و شما را در آفرينش و قوام و صورت بسطت افزود زيادت كرد
فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ
ياد كنيد نيكوكاريهاى اللَّه بر خويشتن
لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
( 69 ) تا مگر پيروز آئيد .
قالُوا
گفتند قوم وى :
أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ
بما آمدى تا