جبرئيل يك دو بار گويد : يا هنّاد ! جوابش ندهد ، و با خود ميگويد : اهل غرفهها را گوئيد كه با حور و قصور ممتع باشيد ، كه ما را در اين زاويهء اندوه با نام دوست خوش است . جبرئيل گويد : يا هنّاد سر از زانو برگير ، و از من بشنو كه من پيك ملكام . آخر سر برگيرد و سلام را عليك گويد . آن گه گويد : يا جبرئيل ! ديدار نمودند ؟
جبرئيل گويد : نه ، هنوز ديدار ننمودند . گويد : رو بسلامت . و سر وا زانو نهد ، گويد :
ما را درين گوشهء سراى اندوه با نام او خوش است ، و همى گويد : يا حنان يا منان ! و هر بار كه از سر سوز خويش اين كلمت گويد ، آتش دويست ساله راه ازو بگريزد ، و اللَّه المنجى من عذاب الجحيم .
7 - النوبة الاولى
( 5 / 50 - 44 )
قوله تعالى
إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ
ما فرو فرستاديم تورات را ،
فِيها هُدىً وَ نُورٌ
در آن [ تورات ] راه نمونى است و روشنايى ،
يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ
تا حكم مىكند به آن پيغامبران ،
الَّذِينَ أَسْلَمُوا
ايشان كه گردن نهادهاند خداى را بر دين راست ،
لِلَّذِينَ هادُوا
اينان را كه برگشتند از راه ،
وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ
و ربّانيان و دانشمندان ايشان ،
بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ
به آن كتاب خداى كه فرا ايشان سپرده بودند ،
وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ
و ايشان بر آن گواهان بودند ،
فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ
شما [ كه امّت محمديد ] از ايشان مترسيد ،
وَ اخْشَوْنِ
و از من ترسيد ،
وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا
[ و چون ايشان مكنيد ] و بسخنان من بهاى اندك مخريد ،
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ
و هر كه حكم نكند به آنكه اللَّه فرو فرستاد ،
فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
( 44 ) كافران ايشانند .
وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ
و نبشتيم بر ( 1 ) ايشان ،
فِيها
در آن تورات ،
هامش
1 - نسخهء الف : ور .