[ آمن و فارغ ] ،
إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ
تا اجلى كه خود نزديكست .
قُلْ
اى پيغامبر من گوى ،
مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ
برخوردارى درين گيتىاند كست ،
وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ
و آن جهان به است ،
لِمَنِ اتَّقى
او را كه درين جهان پرهيزكار است ،
وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 77 )
و بر شما ستم نيايد باندازهء فتيلى .
أَيْنَما تَكُونُوا
هر جا كه باشيد ،
يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ
بشما رسد مرگ ،
وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ
و هر چند در حصارها باشيد استوار و محكم كرده ،
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ
و اگر بايشان رسد نيكى اين جهانى ،
يَقُولُوا
گويند :
هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
اين از نزديك خدا است ،
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ
و اگر بايشان رسد بدى اين جهانى ،
يَقُولُوا
گويند :
هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ
اين از نزديك تو است [ كه محمدى ] ،
قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
ايشان را بگو كه خير اين جهانى و شرّ اين جهانى همه از خدا است ، بخواست و تقدير وى ،
فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ
چه رسيد اين قوم را ،
لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً ( 78 )
خواهنديد كه هيچ سخن در نيابنديد « 1 » ؟ .
ما أَصابَكَ
هر چه به تو رسد ،
مِنْ حَسَنَةٍ
از نيك اين جهانى ،
فَمِنَ اللَّهِ
آن از خدا است ، بارادت و تقدير او ،
وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ
و هر چه به تو رسد از بد اين جهانى ،
فَمِنْ نَفْسِكَ
آن از ارزانى بودن تو است و از استحقاق تو ،
وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا
و ترا كه فرستاديم پيغامبرى فرستاديم [ نه به بلا باز دارى از خلق ] ،
وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 79 )
و خداى گواه كافى است [ رسول خويش را و دين خويش را ] .
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ
هر كه فرمان برد رسول را ،
فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ
خداى را فرمان برد ،
وَ مَنْ تَوَلَّى
و هر كه بر گردد ،
فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً ( 80 )
ما ترا
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : خواهندى . . . درنيابندى .