بَلْ أَحْياءٌ
نيستند كه زندگانند ،
عِنْدَ رَبِّهِمْ
نزديك خداى خويش ،
يُرْزَقُونَ ( 169 )
بر ايشان رزق مىرانند و نزل ميرسانند .
فَرِحِينَ
شادمانان ،
بِما آتاهُمُ اللَّهُ
به آنچه داد اللَّه ايشان را ،
مِنْ فَضْلِهِ
از افزونى نيكويى از آن خويش ،
وَ يَسْتَبْشِرُونَ
و شادى مىبرند ،
بِالَّذِينَ
بكسان ايشان كه هنوز زندهاند ،
لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ
كه نيز بايشان نرسيدهاند ،
مِنْ خَلْفِهِمْ
از پس ايشان ،
أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
( شاد مىبيند ) « 1 » كه بر ايشان بيم نيست فردا ،
وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )
و اندوهگن نباشند .
يَسْتَبْشِرُونَ
شادى مىبرند ،
بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
بنواختى از خداى ،
وَ فَضْلٍ
و افزونى نيكوى از وى ،
وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ
و ( شاد مىبيند ) « 2 » كه خداى ضايع نگذارد ،
أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ( 171 )
مزد گرويدگان .
الَّذِينَ اسْتَجابُوا
ايشان كه پاسخ نيكو كردند ،
لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
خداى را و رسول را ،
مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ
از پس آنكه بايشان رسيد خستگى ،
لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا
ايشان راست كه نيكو در آمدند ،
مِنْهُمْ
از ميان ايشان ،
وَ اتَّقَوْا
و از ابا بپرهيزيدند ،
أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 )
مزدى بزرگوار .
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ
ايشان كه مردمان فرا ايشان گفتند :
إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ
كه مردمان سپاه گرد كردند شما را ،
فَاخْشَوْهُمْ
بترسيد از ايشان ،
فَزادَهُمْ إِيماناً
و ( خبر ايشان ) ايشان را ايمان افزود ،
وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ
و گفتند كه بسنده است خداى ما را ،
وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )
و نيك كاردان و كاربر پذير كه اوست .
فَانْقَلَبُوا
بازگشتند ،
بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
بنيكويى از خداى ،
وَ فَضْلٍ
و افزونى از تجارت ،
لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
نرسيد بايشان هيچ بدى ،
وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ
و بر پى راه خوشنودى خداى افتادند ،
وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 )
هامش
( 1 ، 2 ) - ج : ميباشند .