لِلْمُتَّقِينَ ( 133 )
مر پرهيزگاران را .
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ
ايشان كه نفقه ميكنند ،
فِي السَّرَّاءِ
در شاديها و نوايها ،
وَ الضَّرَّاءِ
در گزندها و ناكاميها ،
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ
و فروبرندگان خشم ( و بازگيرندگان كين ) ،
وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
و در گذرندگان از مردمان ،
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 134 )
و خداى دوست دارد نيكوكاران را .
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
و ايشان كه چون زشتى كنند ،
أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
، يا بر خويشتن ستم كنند ،
ذَكَرُوا اللَّهَ
ياد كنند خداى را ( و ياد آيد ايشان را كه خدا بر ايشان مطّلع بود ) ،
فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ
آمرزش خواهند گناهان خويش را ،
وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ
و آن خود كيست كه گناهان آمرزد مگر خداى ؟
وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا
و بر گناه بنستيهند ،
وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 )
و ميدانند ( كه خداى ميداند ) .
أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ
ايشانند كه پاداش ايشان ،
مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ
آمرزش است از خداوند ايشان ،
وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
و بهشتهايى كه ميرود زير درختان آن جويها ،
خالِدِينَ فِيها
جاويدان در آن
وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 136 )
و نيكا مزد كارگران كه آنست .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ سارِعُوا
معطوف است بر
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
وَ أَطِيعُوا
. و در مصاحف شاميان و او نيست و قراءت ايشانست
سارِعُوا
- و معنى مسارعت مبادرت است و بكارى شتافتن از بيم فوت ، و سرعة و عجله هر دو متقارباند ، و فرق آنست كه سرعت به كار شتافتن است بوقت خويش و شرط خويش ، چنان كه تأخير آن از آن وقت تقصير گويند ناپسنديده . و عجله سبك در كار جستن است نه بوقت خويش و شرط خويش ؛