فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
( 94 ) بر خوانيد اگر مىراست گوئيد .
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
هر كه دروغ سازد بر خداى پس ازين ،
فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
( 95 ) ايشان از ستمكارانند بر خويشتن .
قُلْ صَدَقَ اللَّهُ
گوى كه راست گفت خداى هر چه گفت ،
فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
پس بر پى ابراهيم ايستيد ،
حَنِيفاً
آن پاك يكتا گوى يكتا شناس يكتا پرست ،
وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
( 96 ) و از انبازگيران با خداى خويش هرگز نبود .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ
- مفسّران گفتند : بر اينجا بهشت است و انفاق بيرون كردن زكات از مال . ميگويد : تا زكات از مال بيرون نكنيد ، و بدرويشان ندهيد ، ببهشت نرسيد . اين قول خطاب با توانگران است على الخصوص ، و گفتهاند كه : اين خطاب با عامّهء مؤمنانست ، توانگران و درويشان هر كسى بر اندازه و توان خويش به اين انفاق مخاطب است ، و آن از ايشان پسنديده .
چنان كه جاى ديگر ايشان را در هزينه كردن و ايثار نمودن با فقر و فاقه بستود و بپسنديد ، و گفت :
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
.
آن روز كه اين آيت آمد :
لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ
زيد بن حارثه آمد و اسپى آورد و گفت :
« يا رسول اللَّه هذا ممّا احبّه »
اين اسپ دوست دارم ، خواهم كه در راه خداى خرج كنم ، از من بپذير . مصطفى ( ص ) اسامة بن زيد را بخواند و اسپ بوى داد . زيد دلتنگ گشت ، گفت : « من اين از بهر صدقه آوردم . مصطفى ( ص ) گفت :
« اما انّ اللَّه قد قبلها منك ! »
دل تنگ مكن يا زيد ! كه اللَّه آن صدقه از تو پذيرفت . و بو طلحهء انصارى را بستانى بود برابر مسجد ،