مورد وكالت و نيابت ( و به تعبير صحيح مورد إذن ) گاهى يك چيز با چند چيز مشخص و معلوم است . يعنى كيفيت و كميت آن بين توكيل كنندگان و منوب عنهم و بين وكيلان و نايبان و يا به تعبير دقيقتر بين اذن دهندگان و اذندادهشدگان پس از مفأهمه و تحديد مشخص مىشود و جانب اول به جانب دوم وكالت و نيابت مىدهد . اين وكالت و نيابت يك قرارداد اجتماعى و مورد توافق عقلاى دنيا مىباشد .
گاهى مورد وكالت و نيابت ، امور زياد و نامعلوم مىباشد كه كميت و كيفيت آن در موقع وكالت به ذهن كسى خطور نمىكند كه در مفروض كلام م چنين است و به طور قطعى نظر توكيلكنندگان و وكيلان مختلف است .
در مورد رئيس قوه اجراييه ، سياست خارجى و داخلى و مصرف بيت المال در امور توليد و تجارت و بودجه وزارتخانهها و اعلان جنگ و تعيين كارمندان ارشد و دهها موضوع ديگر مطرح است .
مثلا بوش نزديك يك تريليون دالر را در تجاوز به عراق و در جنگ هاى افغانستان در طول چند سال گذشته بيهوده مصرف كرد ، اگر مردم آن را مىدانستند آيا به او رأى ميدادند ؟ حتى اگر نصف رأىدهندگان رأى نمى دادند او به حكومت نمىرسيد . و نمونه ديگر . اگر مردم مسلمان ما مى دانستند نمايندگان آنان در قوه مقننه ، أحكام غير اسلامى را بر خلاف باور
توضيح المسايل سياسى (فارسى) — صفحة 253
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٥٣