نقل شده و ظاهر نسخه فقيه كه جماعة المدرسين « 1 » آن را نقل كرده اين است كه ذيل متن مرسل نقل شده و چنانچه شهادت جامع الاحاديث را بر قول مصحح نسخه فقيه به تصحيح آقاى غفارى مقدم كنيم چنين معنى مىدهد : و امر عنده ( عبيده - خ ) موقوف له ( و - كا ) فيه المشيئة ،
فيقدّم منه ما يشاء و يؤخر منه ما يشاء و يمحو و يثبت و عنده ام الكتاب . « 2 »
اين حديث دلالت مىكند كه بعضى از امور حتمى نمى شود و طبعا ملائكه هم حال آن امور را نمى دانند و به اراده خداوند مشخص مىشود مصلحت اين بوده كه بعضى از امور را جز خداوند كسى نداند . و اين استثناء با آيه دخان و آيه قدر منافاتى ندارد تا به تخصيص عموم كتاب الله قائل شويم .
هامش
( 1 ) . همچنين در نسخه نشر صدوق ولى باز هم به تصحيح آقاى غفارى .
( 2 ) . جامع الاحاديث ، ج 10 / 199 و كافى ، ج 4 / 157 .