بلكه آيه سوره دخان نيز مؤيد و پشتيبان آن ( ملائكه و روح با هرچيز حكيم نازل مى شوند ) مى باشد .
توضيح اين پشتيبانى :
برحسب ظاهر ، دو آيه سوره قدر و سوره دخان ( من كل امر و فيها يفرق كل امر حكيم ) باهم ارتباطى ندارند ، چه آيه اول از نزول ( علم ) به هر امر مقدر به زمين و يا نزول ملائكه به آسمان اول براى تقدير و تبيين هر امر بنا به روايت سابقه معتبره محمدبن مسلم ( عن احدهما ) حكايت مىكند .
و آيه دوم از جدايى و بريدگى هر امر محكم از غير خود فى حد نفسه و بدون نزول صحبت مىكند . ولى ظاهرا جدايى امر حكيم از امر غير حكيم فى نفسه مراد نيست و الّا هميشه و از ازل ، امور حكيمه و حتميه از غير خود ، به دقيقه و ثانيه در علم خداوند جدا و مشخص است خداوند بر خلاف فلاسفه دو علم اجمالى و تفصيلى به اشياء ندارد بلكه يك علم لايتناهى تفصيلى به جزئيات و كليات تا ابد دارد و اين
تفسير سوره قدر (فارسى) — صفحة 69
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٦٩