/ 350
ياران خدا باشيد
رهنمودهايى از آيات :
باطل را هر چند جولانى باشد ، بيگمان كامگارى از آن حق ، و پيروزى و فتح از آن مؤمنان مجاهد است كه ياران و لشگر خدايند . امّا ممكن نيست اين حقيقت در خلأ و دور از قوانين و سنّتهاى الهى حاكم در زندگى صورت پذيرد ، و از جملهء آن سنّتها قانون پيكار بر ضد كفر و شرك و مبارزهء با آن دو است . پس بايد براى حق گروهى آماده شوند كه در راه خدا در صفى يكپارچه و زير درفش رهبرى مكتبى پيكار كنند ، و با خداوند به تجارتى پردازند ( جان خود را بفروشند و خشنودى او و بهشت و فتح را بخرند ) هم چنان كه حواريانى كه پيرامون عيسى بن مريم ( عليه السلام ) گرد آمده بودند كردند و به حق يارى دادند و از اين رو به اذن خدا پيروز شدند .
وقتى در آيات اين سورهء فرخنده مىانديشيم ، مىبينيم بوى خوش ولايت الهى از آن به مشام جان مىرسد . در آغاز سخن از آزارى بود كه كليم اللَّه از قوم خود ديد و شايد آن آزار در رد كردن و نپذيرفتن برادر و وصىّ او هارون ( عليهما السلام ) نمايان بود كه او را به جاى خود گذاشت و به مناجات پروردگارش رفت ، سپس گوساله پرستى آنها كه مظهر رهبرى منحرف در / 351 اجتماع آن روز بود ، هم چنان كه عيسى ( عليه السلام ) رهبرى پيامبر خدا ( ص ) را بشارت داد ولى مردم كافر و مشرك سرسپردن بدان را رد كردند ، آن گاه قرآن تأكيد مىكند كه خداوند ، بر رغم كافران و مشركانى كه مىخواهند نور خدا را خاموش كنند نور خود را بتمامى پرتو افكن خواهد ساخت . و شك نيست كه رهبرى مكتبى و قرآن و وحى او همان چراغ پرتو افكن نور