«
بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ
- با آيات روشن ، گفتند : اين جادويى است آشكار . » ابو جعفر ( ع ) گفت : « پيامبران هم چنان آمدن محمد ( صلّى اللَّه عليه و آله ) را بشارت مىدادند تا خداى تبارك و تعالى مسيح عيسى بن مريم را مبعوث كرد ، پس او به آمدن محمد ( ص ) بشارت داد ، و اين گفتهء خداى تعالى است : «
يَجِدُونَهُ
- او را مىيابند » يعنى يهوديان و نصرانيان « مكتوبا - نوشته » يعنى صفت محمد ( ص ) را « عندهم - نزد ايشان » يعنى در تورات و انجيل . . . و موسى و عيسى آمدن محمد ( ص ) را بشارت دادند هم چنان كه پيامبران ( صلوات اللَّه عليهم ) آمدن يكديگر را بشارت دادهاند » . « 7 » [ 7 ] و بشارت به آمدن پيامبر ( ص ) نزد اهل كتاب موجود است ولى آنها آن را منكر شده و تسليم را به سبب حسدى كه در درون خود مىورزند ، رد كردند . و بدين ترتيب مرتكب دو گناه شدند ، گناه دروغ شمردن دين و پيامبر جديد ، و گناه افترا به تمثيل دين پيشين براى توجيه موضعگيرى خود نسبت به حق .
/ 347 «
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُوَ يُدْعى إِلَى الْإِسْلامِ
- و كيست ستمكارتر از آن كس كه به خدا دروغ مىبندند ، در حالى كه او را به اسلام دعوت مىكنند . » پس اين دروغ بستن جنگيدن با دين به نام دين است و حق را با دروغ بستن و افترا بر خدا رد مىكند .
«
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
- و خدا ستمكاران را هدايت نمىكند ، » زيرا خداوند كسى را راهنمايى مىكند كه خود براى رهيابى بكوشد و اسباب آن را فراهم آورد ، امّا ستمكارى كه بر خدا دروغ مىبندد خود پيروى از هدايت را رد كرده است و از اين رو خدا او را گمراه مىدارد .
هامش
( 7 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 315 .