سرنوشتشان متفاوتاند .
«
لا يَسْتَوِي أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ
- اهل آتش با اهل بهشت برابر نيستند . اهل بهشت همان كام يافتگاناند . » / 272 پس صفات اين دسته را بجوييم و بكوشيم كه خود را بدان بياراييم و در جستجوى گردهمايى آنان برآييم و بدان بپيونديم تا با آنان در دنيا و آخرت كامياب شويم .
بدين گونه آيات قرآن بينشهايى پياپى دربارهء تميّز مؤمنان از ديگران به ما مىدهد تا ابليس ما را نفريبد كه آن دو گروه همسانند . هرگز . . . بهشت و آتش ، و نيكى و بدى ، و نور و تيرگى ، و سايه و آفتاب سوزان برابر نيستند ، و همچنين نكوكاران اصحاب بهشت و بدكاران اصحاب آتش با هم برابر نيستند ، با آن كه هر دو گروه در دنيا در يك شهر و چه بسا زير يك سقف با هم زندگى مىكنند و به نظر بيننده چنين مىنمايد كه يكساناند ، بلكه بدكاران مىكوشند فرق ميان خود و نكوكاران را بپوشانند ، و تبليغ مىكنند كه تا در دنيا هستند به سبب بدكاريهاى خود بازخواست نمىشوند پس در آخرت نيز از عاقبت آن نجات مىيابند ، هرگز . . . اين دو گروه برابر نيستند و شناخت اين حقيقت در برانگيختن انسان به صلاح و كردار نيك سهمى بسزا دارد .
[ 21 ] اگر اصحاب بهشت كاميابانند ، پس ما چگونه به درجات آنان برسيم ؟
همانا به وسيلهء قرآن كه چيزى مانند آن انسان را به ياد پروردگارش نمىاندازد و بهتر از آن او را با روح ايمان و تقوا پرورش نمىدهد . قرآنى كه اگر بر كوه نازل مىشد كوه از پاى درمىآمد ، پس چگونه دل انسان بدان پاسخ مثبت ندهد ؟
«
لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ
- اگر اين قرآن را بر كوه نازل مىكرديم ، از خوف خدا آن را ترسيده و شكاف خورده مىديدى . » انديشيدن در اين آيه ما را به حقايقى چند رهنمون مىشود :