طلب حاجت كند ، يا آمرزش گناهان خود را از غير خدا بطلبد ، شرك است . مثلًا اگر بگويد : يا رسول الله گناهان مرا ببخش و يا فلان حاجت مرا برآورده كن ، اگر اين چنين طلب حاجت كند حرام است .
طلب حاجت بهصورت مستقيم از پيغمبر باشد يا از كسى ديگر شرك است ؛ اگر به نيت شفاعت خدا را به پيغمبرش قسم دهد كه او را ببخشد جايز است ؛ منتهى اگر مستقيم از خود پيغمبر بخواهد جايز نيست و انسان به شرك گرفتار مىشود ؛ زيرا بخشنده گناهان و برآورده كننده حاجات فقط خداى سبحان است . انسان هرچيزىكه مىخواهد ، چه مربوط به دين او باشد ، يا مربوط به دنياى او باشد ، فرق نمىكند ، بايد از خدا بخواهد و خواستن حاجت از غير خدا حرام است ؛ مگر اينكه خدا را به حق بندگان خالص او قسم دهد و يا از بندگان خالص خدا ، مانند پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم و أئمه معصومين بخواهد كه از جانب او نزد خدا استغفار كند تا خداوند جل جلاله بهلطف خود او را مورد عفو و بخشش خود قرار دهد .
دلجوى از پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم
« كَذلِكَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ »
خداوند جل جلاله مىخواهد به پيغمبر بزرگوارش تسلى بدهد . پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم مثل ساير انسانها احساس و عواطف داشت . بعضى موقع مشركين آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم را اذيت