« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
آيه مباركه ، بهصورت كلى بيان مىكند ؛ ولى چند روايت ديگر وجود دارد كه هم از طريق صحابه ( رض ) نقل شده است و هم از طريق أئمهى اهل البيت عليهم السلام ؛ مىفرمايند : حضرت پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم فرمودند : « سألت ربي أن يجعلها أذنك علي » « 1 » من از خداى خود سؤال كردم كه گوش على بن ابىطالب عليه السلام را گوش شنوا قرار دهد .
از حضرت على عليه السلام نيز نقل شده است : « ما سمعت من رسول الله ، شيئا فنسيته » « 2 » من از پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم چيزى نشيدهام كه فراموش كرده باشم ؛ زيرا آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم دعا كرده بود كه خداوند گوش على را از
« أُذُنٌ واعِيَةٌ »
گوشهاى شنوا قرار دهد . اين حديث از جانب عدهاى از علماى محترم شيعه و سنى نقل شده است . اينها قضاياى بود كه قرآن مجيد در رابطه بهدنيا صحبت نموده است و در آيه بعد در مورد آخرت مىفرمايد :
زنگهاى خطر
« فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ »
آنگاه كه در صور يك مرتبه دميده شود .
در نزديكى روز قيامت ، دو نفخ صورت مىگيرد ؛ . نفخ يعنى « آجِر خطر » بعضى موقع از راديوها شنيدهايد وقتى خطرى از جانب دشمن حس مىشود و مىخواهد جايى را بمباران كند ، يك صوت مخصوص را از راديو و يا تلويزيون ، پخش مىكنند تا به مردم بفهماند كه خطر حمله دشمن وجود دارد . وقتى خطر رفع گرديد ، يك
هامش
( 1 ) - كفاية الطالب / ص 109
( 2 ) - تفسير الطبري / 29 / 35 .