مواظب خود باشيد و از سر نوشت گذشتهها پند و عبرت بگيريد ؛ گوشهاى شنوا داشته باشيد تا احوال انسانهاى گذشته را به مغز خود جمع نموده و از آنها استفاده نماييد .
به نظر شما آنچه را كه قرآن براى ما پند وعبرت قرار داده است در زندگانى خود استفاده كنيم بهتر نيست ؟ آيا موضوعاتى كه در قرآن ذكر شده است ، همه براى خير و سعادت انسانها نيست ؟ آيا فحشاء و منكرات ، زنا و همجنسگرايى ، انسان را به مرض ايدز مبتلا نمىسازد ؟ اگر قرآن ما را بهسوى خوشبختى و سعادت دعوت مىكند ، چرا به آن عمل نمىكنيم ؟ ! آيا پايان مرض مهلك ايدز ، مرگ نيست ؟ مسلماً پايان آن هلاكت و نابودى است و حتى قبل از نابودى نيز كسى كه به آن مرض مبتلا است در رنج و عذاب گرفتار است و از زندگانى خود لذت نمىبرد .
چرا انسانها بهدست خود زندگانى خود را خراب مىكنند ؟ چرا خود را از غرور و تكبر دور نمىكنند ؟ حتما روزى خواهد رسيد كه انسان پشيمانشود ؛ اما در آنروز پشيمانى براى او سودى نخواهد داشت . پشيمانى بعد از وقت ، مانند شخص ديوانهيا بىعقل است كه خود را از بالاى ديوار خانه به پايين بيندازد ، وقتى وسط راه رسيد پشيمان شود و بگويد خدا يا اشتباه كردم ، توبه كردم ، ديگر خود را از بالاى ديوار به پايين نمىاندازم . اينگونه پشيمانى بىفايده است ديگر تير از بين انگشتانش خارج شده است و در وسط راه قرار دارد . فاصله ديوار تا زمين اگر سه متر باشد دو متر آن طى شده و راه باز گشت براى او وجود ندارد ؛ بايد بر زمين بيافتد يا كشته شود و يا اعضاى بدن او بشكند ؛ زيرا جزاى طبيعى عمل او همين است . خود او علل و اسباب را فراهم نموده است ، كسى او را نجات نمىدهد .
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٥٢