« لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
مىفرمايد : اين داستانهاى كه از فرعون ، عاد ، ثمود و همچنين از پيغمبران ، مانند حضرت موسى ، شعيب ، هود و صالح عليهم السلام براى شما نقل كرديم كه آنان آمدند قوم خود را موعظه و نصيحت نمودند ؛ ولى قوم آنها قبول نكردند تا سرانجام همه به هلاكت رسيدند . تمام اينها را براى شما پند و عبرت قرار داديم ؛ تا شما به سرنوشت آنان گرفتار نشويد .
« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
گوش هاى شنونده بايد اينها را بشنوند . آيات قرآن قصه و داستان نيست ، موضوعات سرگرم كننده نيست ؛ بلكه پند و اندرز است . من نمىخواهم براى شما قصه بخوانم ، آنچه را كه قرآن مىفرمايد : براى شما بيان مىكنم و همه آنها واقعيتهاى تلخ زندگانى بشر است . سرنوشت بشر گذشته ، با سرنوشت بشر امروز يكسان است و هيچ فرقى بين آنها وجود ندارد . وقتى انسان از معرفت خدا دور گرديد و از دستورات او سرپيچى كرد ، از سنن و فطرت خود فاصله مىگيرد و به فساد اخلاقى گرفتار مىشود ؛ وقتى چنين شد ، سرانجام كار او بهسوى نا بودى كشيده مىشود . غضب پروردگار بر چنين انسانى نازل مىشود ؛ همانگونه كه بر اقوام گذشته نازل گرديد . منتهى گاهى اوقات انسان در همين دنياى مادى عذاب مىشود و گاهى هم در آخرت مورد عذاب واقع مىشود . بعض اوقات خدا انسان را هم در دنيا عذاب مىكند و هم در آخرت . در هر دو صورت بستگى به اراده پروردگار دارد كه چگونه و در كجا انسان را عذاب نمايد .
قرآن مجيد مىفرمايد : بعضى از اقوام گذشته از سنن و فطرت خود دور شدند و در هوسهاى حيوانى خود غرق شدند . از منطق و استدلال استفاده نكردند ، تا سرانجام به غضب پروردگار گرفتار گرديدند . تمام اينها به ما تذكر مىدهد كه