گفتار بدون دليل
نكته اول : اين را خدمت شما عرض كردم كه در سخنرانى و موعظه خود چيزهاى را بيان كنيد كه خود نيز به آن عمل مىكنيد .
نكته دوم : اين جمله را نيز گفتم كه در سخنرانىهاى خود قصد قربت داشته باشيد و هيچگاه در فكر شهرت طلبى و خودنمايى نباشيد .
نكته سوم : در سخنرانىهاى خود احتياط كنيد تا از شكم خود چيزى براى مردم نگوييد ؛ زيرا براى هريك شما دو فرشته موظفاند و هر چيزى را كه مىگوييد آنها مىنويسند ؛ يك وقت فكر نكنيد هر چيزى را كه بگوييد مردم به شما اعتماد دارند و فورًا قبول مىكنند . وقتى مردم قبول كنند كار ما درست است و ديگر هيچ حسابى بهدنبال آن نيست . نه اشتباه نكنيد ، هر چند شما درس بخوانيد و علم پيدا كنيد ؛ شيطان از شما بيشتر علم دارد و هميشه در كمين شما است . شيطان از هر فرصتى استفاده مىكند تا شما را بر زمين بكوبد . بايد خيلى موظب خود باشيد كه شيطان شما را بر زمين نزند ؛ همان چيزهاى را كه از قرآن و حديث مىدانيد براى مردم بگوييد ، نه كم كنيد و نه زياد . اگر كم و زياد نموديد در دام شيطان گرفتار مىشويد . حتى روايتهاى ضعيفالسند را كه مىخوانيد بايد بگوييد كه نقل شده است : براى اينكه شما مسئول نباشيد ، بگوييد اين روايت در فلان كتاب نقل شده است . رعايت اين موضوع براى شما ضرورى است . اگر بگوييد نقل شده است ، حرف شما درست است ؛ زيرا شما نمىدانيد كه اين حديث صحيح است و يا صحيح نيست . لذا وقتى نقل قول مىكنيد ، براى شما اشكال ندارد . بعضىها بدون تحقيق وقتى روى منبر بلند مىشوند ، با جرئت مىگويند : رسول خدا صلى الله عليه وآله و سلم چنين فرمودند . امام صاق عليه السلام چنين فرمودند . اينعده طورى صحبت مىكنند كه گويا خودشان نزد پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم و يا امام صادق عليه السلام بودهاند و از گوش خود حرف آن بزرگواران را