من اميد وارم كه اين قصّه از روى شوخى درست شده باشد و واقعيت نداشته باشد . كنايه از اين باشد كه بعضى از منبرىها براى جلب توجه مردم چيزهاى خلاف واقع را بيان مىكنند . اگر واقعيت داشته باشد اينگونه منبر رفتن براى يك مبلغ دينى بسيار زشت و ناپسند است كه براى جلب توجه مستمعين چيزهاى خيالى و غير واقعى را بيان نمايد ؛ در حالىكه خود به آن باور ندارد
« لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ »
چرا چنين چيزهاى را براى مردم بيان مىكنيد كه خود شما به آن عمل نمىكنيد ؟ .
ممكن است در يك شهر و يا يك قريه ، مسجد جديد ساخته شود و شما نيز در افتتاح آن دعوت باشيد ؛ طبيعى است كه در چنين مراسمها ازعلماى دينى بيشتر دعوت مىشود . بهفرض اگر چنين اتفاقى براى شما افتاد و در چنين مجلسى دعوت شديد . وقتى بالاى منبر رفتيد مواظب باشيد كه غرور و تكبر شما را مغلوب خود نكند . ممكن است نيت شما براين باشد كه خود را تثبيت نماييد و براى ديگران تفهيم كنيد كه من مُلّاتر از شما هستم . در اين صورت حتّى اگر صحبت شما درست و تأثير گذار هم باشد و كوچكترين اشتباهى نيز در آن ديده نشود و تعدادى از مردم نيز توسط شما هدايت شوند ، براى شما هيچگونه فايدهى ندارد و در روز حساب كسى آن را نمىپذيرد . در قيامت هرچه فرياد بزنيد كه منبر ما چنين بود و چنان بود ، مورد قبول واقع نمىشود ؛ زيرا منبر شما براى رضاى خداوند جل جلاله نبوده و شما براى شهرت خود صحبت كرديد ؛ براى اينكه ملايى خود را به رخ ديگران بكشيد اين چنين صحبت جذّاب كرديد . در واقع تمام منبر شما براى شهرت طلبى بوده و چنين منبرى در پيشگاه پروردگارجل جلاله هيچگونه ارزشى ندارد .