قرآن مجيد مىفرمايد :
« أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ »
« 1 » رسول من ؛ آيا ديدى آنهايى را كه هوا و هوس خود را معبود خود قرار دادهاند ؟ با توجه به آيه شريفه من به شما توصيه مىكنم كه هركارى را كه شما انجام مىدهيد بايد با قصد قربت انجام دهيد ؛ اگر به قصد قربت نباشد حتى تمام مردم به موعظه شما هدايت شوند ، كسى به شما ثواب نمىدهد . سعى كنيد تبليغ شما براى خدا باشد ؛ يك موقع اگر ديديد مشكل است و نمىتوانيد قصد قربت داشته باشيد ، منبر نرويد و از موعظه اجتناب ورزيد ؛ ضعيف النفس نباشيد . اگر براى رضاى خدا از تبليغ خود گذشتيد ، خداوند جل جلاله براى شما دروازههاى علم را باز مىكند ؛ زيرا شما مىتوانستيد در حضور آن همه شخصيتهاى علمى خود را مطرح نماييد ؛ ولى براى اينكه قصد شما براى خدا نبود از منبر رفتن منصرف شديد تا از يكطرف مورد غضب پروردگار واقع نشويد و از طرف ديگر زحمتهاى شما هدر نرود .
«
وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ
» عزت شما به خدا مربوط است ؛ پس مواظب خود باشيد كه همه چيز نزد خداست .
« وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ »
« 2 » او از همه چيز آگاه است و خدا مىداند كه شما براى رضايت او در مقابل هواى نفس خود مقاومت مىكنيد . «
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ
» « 3 » خداوند جل جلاله حق كسى را ضايع نمىكند و او أجر شما را خواهد داد ؛ زيرا او عالم الغيب است . در اينجا لازم مىبينم كه نكتههاى مهم و اساسى را دوباره به خدمت شما بيان كنم تا در منابر و سخنرانىهاى خود آنها مراعات نماييد .
هامش
( 1 ) - جاثيه / آيه 23
( 2 ) - رعد / آيه 8
( 3 ) - حشر / آيه 22