« وَ الْعَصْرِ ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ »
هر انسانىكه از عمر خود درست استفاده نمىكند در زيان است . چرا ما چنين سرمايه بزرگى را كه خداوند جل جلاله به آن قسم ياد مىكند ، مُفت و مجانى از دست بدهيم ؟ بايد راههاى را جستجو كنيم كه از ضرر بزرگ نجات يابيم . راه بيرون رفتن از اين خسارت عظيم را بايد در قرآن جستجو كنيم .
« وَ الْعَصْرِ ، إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ »
قسم به عصر كه انسان در زيان است . براى بيرون آمدن از اين خسارت بزرگ ، قرآن مجيد چهار راه را بيان مىكند كه اكنون آنها را خدمت شما بيان خواهم كرد .
اول : ايمان بهخدا ؛ انسان بايد به وجود خالق و پروردگار خود ايمان داشته باشد و هر چيزى را كه او اراده كند بدون قيد و شرط قبول نمايد ، آيات و نشانههاى پرودگار را در كائنات مشاهده نموده و به آن سر تعظيم فرود آورد . ايمان به خدا يعنى ايمان به قيامت و روز حساب ، ايمان به خدا يعنى تسليم محض در برابر آنچه كه او دستور داده است .
دوم : عمل صالح است ؛ انسان بايد زندگانى خود را به كارهاى شايسته بگذراند و كارهاى نيك انجام دهد . عمل شايسته دامنهى بسيار وسيع دارد كه نمىخواهم جزئيات آن را در اينجا بيان نمايم ؛ زيرا جزئيات آن را تا حدودى كه لازم بود ، در جاى ديگر بيان داشتم . « 1 »
سوم : سفارش به حق است ؛ يعنى تبليغ نمودن براى اقامه حق . عرض كردم كه تبليغ نمودن كار يكطرفه نيست ؛ بلكه كار دو طرفه است . بعضىها فكر
هامش
( 1 ) - در همين كتاب / تفسير سوره عصر