كمال خود مىرسند ؛ زيرا اين سوره مباركه ، هم وظايف فردى انسانها را بيان مىكند و هم وظايف اجتماعى آنها را .
« وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ »
هم به جهان بينى مردم كمك كنيد و هم به ايدئولوژى آنان . آيات مباركه ، مطالب را بسيار دقيق بيان مىكند . از نظر روانشناسى نيز اين جملات بسيار داراى أهميت است ؛ وقتى انسانها يكديگر را تبليغ كنند ، حتما تأثير بيشتر خواهد داشت . به عنوان مثال ، اگر شما يكنفر را بهتنهايى تبليغ كنيد ، ممكن است تأثيرى چندانى نداشته باشد ؛ ولى اگر فرد دوّمى و سوّمى و يا افراد بيشتر اورا تبليغ كنند ، قطعاً به او تأثير مىكند ؛ زيرا او به اشتباه خود پىمىبرد . اگر ما تبليغ همهگانى داشته باشيم و يكديگر را هم در جهان بينى و هم در ايدئولوژى كمك نماييم ، دنياى ما گلستان خواهد شد و اكثريت مردم نيز به همين دليل اصلاح مىشوند .
جامعه انسانى مثل آب مىماند ، اگر آب در يك جايى مانند حوض و يا گودى زمين جمع شود و در آنجا مدتى بماند ، گنديده و بدبو مىشود . در آنصورت قابل استفاده نخواهد بود ؛ براى اينكه در آب كثيف و گنديده كسى نمىخواهد داخل شود و يا بدن خود را بشويد . جامعه نيز چنين است ؛ بعضى اوقات جامعه بشرى نيز مانند آب حوض كثيف و آلوده مىشود . وقتى جامعه كثيف و آلوده گرديد ، عدهاى از مردم ، خدا را متّهم مىكنند ؛ مىگويند : خدايا چرا جامعه ما چنين آلوده گرديد ؟ خدايا تو كه مىتوانستى جامعه ما را حفظ كنى ، چرا حفظ نكردى ؟ نعوذ بالله خدا را به بىتوجهى متهم مىكنند . درحالىكه تمام كارها بهدست خود مردم است ، هر انسان در دنيا صاحب اراده است و اختيار به دست خودش است ؛ هر فرد جامعه در تربيت اجتماعى نقش مستقيم دارد . وقتى خود انسان نسبت به جامعه بىتوجه باشد جامعه آلوده مىشود . به هر صورت ، در امورات اجتماعى ، خود انسان نقش مستقيم دارد .