آنصورت بايد براى هركارى از خارج كشور متخصّص بياوريم . بسيار جاى تأسف است كه هر وقت كسى مريض شود براى علاج به خارج كشور برود ، نزد متخصّصين خارجى خود را علاج كند . اين مسئوليت واقعاً بردوش دانشگاههاى كشور ما سنگينى مىكند . چرا مردم بهدنبال متخصّص به خارج كشور بروند ؟ چرا براى رفع نيازهاى مردم متخصّصين خارجى در كشور استخدام شوند ؟ چرا اين همه پولهاى گزاف بدون جهت پرداخته شود . در دوران حكومت گذشته ، آقاى حامد كرزى ) قرار گزارشى كه براى من رسيد ، يك متخصّص را از خارج استخدام كرده بودند كه در هر روز دوهزار دالر آمريكايى به او معاش مىدادند . آيا اين موضوع براى دانشگاههاى ما شرم آور نيست ؟ چرا ما خود را فريب مىدهيم ؟ .
من در سفرى كه با رئيس جمهور در خارج كشور داشتم ، اين موضوع را صحبت نمودم و اتفاقاً در آن سفر آقاى داكتر عبدالله نيز حضور داشت . ايشان نيز اين خبر را تأييد نمود . آقاى عبدالله گفت : دولت براى اين متخصّص خارجى روزانه دو هزار دالر معاش پرداخت مىكند . اين موضوع براى من بسيار ناگوار بود ؛ زيرا براى كشور فقيرى مانند افغانستان كه با هزاران مشكل ديگر گرفتار است و زير بناى اقتصادى هم ندارد ، بسيار مشكل است كه روزانه دو هزار دالر براى يك متخصّص خارجى معاش بدهد . سؤال اساسى اين است كه دانشگاههاى كشور براى چيست ؟ چرا با وجود دانشگاههاى متعدّد چنين كارى صورت بگيرد ؟ اين موضوع از بدبختى و تنبلى دانشگاههاى ما حكايت دارد .
در مسائل فقهى نيز چنين است ؛ مردم مسائل شرعى خود را از مجتهدين نجف ، قم ، مصر و عربستان سعودى استفتاء مىكنند ، اگر قرار باشد تمام مسائل شرعى از خارج حل و فصل گردد ، حوزههاى علميه در داخل افغانستان براى چيست ؟ حوزههاى علميه كشور بايد احساس مسئوليت كنند و شماهاى كه در حوزه
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 383
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٣٨٣