از بين بردن تظاهرات غريزى ممكن است ، و اين همان عملى است كه پس راندن به آن مربوط مىشود ولى نتيجهاى كه از آن حاصل مىشود خصوصاً از لحاظ صرف نيروهاى روحى مضر و زيانبار است ، جان ديوئى مىگويد : بايد اين نكته را بخاطر داشت كه واپس زدن و محو كردن يك فعاليت غريزى نابودى آن غريزه را معنى نمىدهد زيرا يك نيروى روحى هرگز نابود شدنى نيست . و هر گاه غريزهاى ناگزير بدرون آدمى روى آورد . در خفاء حيات مزورانه و زيانبخش در پيش خواهد گرفت و ممكن است منشأ انواع بيمارىهاى روحى و ناراحتيهاى فكرى گردد .
بنابراين فقط يك راه حل براى ما باقى مىماند و آن عبارت است از اينكه تحريكهاى غريزى را از مسير خودش بگردانيم . و در راهى كه مورد قبول جامعه باشد به كار اندازيم . وقتى موضوع جانشين ، نمايانگر يك هدف معنوى برتر است . اين نوع جابجائى تصعيد ( برتر ساختن ) ناميده مىشود . و گرايش انرژى شخص به اشتغالات معنوى ، انسان دوستى فرهنگى و هنرى همه نمونه هائى از تصعيد است .
در اين موارد تظاهر مستقيم غريزه جنسى و غريزه تجاوز و تعرض به اشكال و رفتارى ظاهراً غير جنسى و غير متجاوز تبديل مىگردد .
بسيارى از هنرمندان ، شاعران و نويسندگان كسانى هستند كه از انحرافها ، بيمارىهاى روانى ، واعمال ضد اجتماعى فرار كرده و
روش جديد اخلاق اسلامى (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٩٨