را با مضمون آيه مباركه بخوان و تأمل كن ، كه راه ما بسيار ترسناك است .
بلى در آيات زيادى وارد شده است كه
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
( خوفى بر مؤمنين نيست و نه غم و حزنى دارند ) ولى ممكن است كه مراد تنها خوف از معصيت باشد چون در مورد آيات مذكور معصيت فرض نشده بلكه طاعت فرض شده است . ولى ترس از رد اعمال صالحه و ترس از انحراف آينده و حتى ترس از معصيت در آينده براى همه وجود دارد و ممكن است كه مراد از آيات مذكوره نفى خوف در قيامت باشد ، و اللّه العالم .
آخرين روايت معتبر درباره خوف : هر چشمى روز قيامت گريان است مگر سه چشم : چشمى كه از محرمات ( چيزهائى كه ديدن آنها حرام است ) بهم نهاده شده و چشمى كه در طاعت خدا شب بيدار مانده و چشمى كه در دل شب از خشيت خدا گريسته باشد . ( ص 234 ، ج 4 ، اصول كافى )
در روايتى آمده است : اگر گريه ندارى به شكل گريه كننده در بيا ( تباكى كن )
ولى بهر حال خوف از گناهان نبايد به حد يأس و نااميدى