از فرمايش حضرت پيامبر اكرم ( ص ) بر منبرش :
قسم به خداى يگانه به مؤمن خير دنيا و آخرت هرگز داده نشده مگر بحسن ظن او به خدا و اميدوارى او به خدا و حسن خلق او و جلوگيرى او از غيبت نمودن مؤمن قسم به خداى يگانه كه خداوند بنده مؤمن را پس از توبه و استغفار عذاب نمىكند . مگر به گمان بد او به خدا و تقصير او در اميدواريش و بدخلقى و غيبت نمودن او مؤمن را . قسم به خدائى كه جز او معبودى نيست ، هيچ بنده مؤمنى گمان خوبى به خدا پيدا نكند مگر اينكه خدا نزد گمان خوب او ( حاضر ) است ، چون خدا كريم است ، و خيرات بدست اوست . حياء مىكند كه بنده مؤمنش به او گمان خوب داشته باشد و او گمان و اميد او را بر هم زند ، و خلاف آن صورت گيرد ، به خدا گمان خوب داشته باشيد و بسوى او رغبت نمائيد . « 1 »
و في الصحيح عن الرضا ( ع )
« احسن الظن باللّه فان اللّه عزوجل يقول انا عند حسن ظن عبدي المؤمن بي ان خيرا فخير و ان شرا فشر » « 2 »
به خدا گمان نيكو داشته باشيد ، كه خداوند مىفرمايد : من نزد گمان بنده مؤمن به خود مىباشم . اگر گمانش خوب باشد به او خير مىرسانم و اگر شر باشد شر مىرسانم .
بلى سوء ظن به خدا از جمله محرمات شرعى است و حسن
هامش
( 1 ) - ص 366 ، ج 70 ، بحار الانوار عن الكافى و روايت صحيح السندى ديگرى را نيز با مضمون عالى در اين مورد از تفسير قمى نقل كرده است . ص 384 ، ج 70
( 2 ) - ص 366 همان مصدر