نهم - شكر گزارى
درباره شكر نمودن بنده از خداوند آيات و روايات زيادى وارد شده است بطور نمونه به پارهاى از آيات توجه كنيد :
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
« 1 » « از رزقهاى پاكيزه بخوريد و براى خدا سپاس گذارى كنيد اگر او را مىپرستيد . »
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« اگر شكر كنيد ( نعمت خود را ) بر شما زياد مىكنيم . »
وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ
وَ مَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ
« هر كسى شكر گزارى كند به نفع خود شكر مىكند و اگر كفران نمايد خدا بى نياز و ستوده است . »
قال ابوالحسن ( ع ) في صحيح معمر :
« من حمد اللّه علي النعمة فقد شكره و كان الحمد افضل من تلك النعمة » .
و قال الصادق ( ع ) في صحيح الجمال :
ما انعم اللّه علي عبد بنعمة صغرت او كبرت ، فقال الحمدللّه الا ادي شكره » « 2 »
حمد كردن خدا بر نعمت اداى شكر اوست حمد افضل از نعمت است روايات آنقدر زياد است كه كلينى مرحوم در كتاب
هامش
( 1 ) - سوره بقره / آيه 172 .
( 2 ) - ص 31 - 32 ، ج 71 ، بحار الانوار .