تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روش جديد اخلاق اسلامى (فارسى) — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
هستند جائى را كه منزل نمىكنيد ( براى خود ) نسازيد و چيزى را كه نمىخوريد جمع نكنيد از خدائى كه بسويش بر مىگرديد بپرهيزيد « 1 » . درباره رضا به قضاى الهى كه آخرين جزء علت فعل خدا مىباشد ( مشيت ، اراده ، تقدير ، قضا ) روايات زيادى وارد شده است « 2 » . عدم رضاى ما به حوادث ناملائم منافاتى با رضاى ما به قضاى خداوند ندارد ، يك حادثه از نظر اينكه منافى طبع و مضر به حال ماست مكروه و مبغوض است ، ولى از نظر اينكه مقضى خداوند است و او خواسته است و به آن حكم فرموده و مورد انفاذ اوست مرضى و پسنديده مىباشد . علامه حلى ( ره ) اجماع عدليه را بر وجوب رضا به قضاى خداوند ادعا كرده است كه به نظر نگارنده درست نيست ، بلى سخط و خشم بر قضاى الهى از نظر فقهى حرام مىباشد . در روايت صحيحه امام صادق ( ع ) مىفرمايد : اساس اطاعت خدا رضا به كار خدا است ، چه دوست داشته باشد يا نه ، و خداوند هيچ كارى را براى بنده‌اش انجام نداده مگر آنكه به خير و صلاح او بوده است . رأس طاعة اللّه الرضا بما صنع اللّه فيما احب و فيما يكره و لم يصنع اللّه بعبد شيئا الا و هو خير له . » « 3 »
هامش
( 1 ) - ص 81 ، ج 3 ، اصول كافى . ( 2 ) - براى تحقيق مقدمات فعل خدا كه ظاهراً جائى از آن بحث نشده است به جزء اول صراط الحق مراجعه شود . ( 3 ) - ص 139 ، ج 71 ، بحار الانوار .